Kimsenin böyle geçmesin çocukluğu,
ölümü böyle gelmesin.
                                   Rafael Alberti

Adı yasak bir ülkede, sadece ölenlerin bilindiği ve öldürenlerin “sır” olduğu günlerde doğan bütün kara gözlü çocuklara…

Heyhat!

Şuramda bir sancı. İçimde insanlık utanç içinde… Şuramda kara kızıl bir öfke… Önümden ölü çocuklar geçiyor, gözleri gecemden daha kara!

Barışı söylemeyenleri bağışlamıyor öfkem!

Barışı söylemeyenleri bağışlamıyor Uğur, Ceylan, Mehmet, İbrahim ve ismi gözlerimizden ırak tutulan niceleri… Barışı söylemeyenleri bağışlamıyor ölen çocukların anneleri!