Biz kazandık!
Daha geçmedi içimize düşen ilk kaygı ve sonrasında bir şeyler yapmalıyız diye kendimizi sokağa attığımız o telaş duygusu!

Daha geçmedi günlerdir canımızı sıkan belirsizlik, uykudan uyanıp kâbusmuş diyerek tekrar uykuya dalıp sabah aynı kâbusa uyanışımız! Geçmedi çünkü Fırat’ın öbür yakasında hala abluka devam ediyor!

Adaylarımızın seçilme haklarını söke söke diş ile tırnak ile aldık!

Ama daha soğumadı yüreklerimizdeki öfke

Soğumadı çünkü İbrahim’in tekmelenen cansız bedeninden sızan kan hala sıcacık! 

İkirciksiz bir pervasızlıkla yazıyorum buraya.  İbrahim'in ölü bedenini tekmeleyerek dişlerini dökenler bugünleri unutmasın!  Ant olsun bu bezirgân saltanatının bütün dişlerini dökeceğiz!

Daha soğumadı yüreklerimizdeki öfke

Urfa civarında doğan adı yasak ülkemin çocuklarının ağızlarına biber sürülürdü sesi yanık olsun güzel türkü söylesin diye. Artık 40 günlük bebeklere de gaz sıkıyor devlet o çocuklar biat etsin diye! İsmail bebeğin odası gaz kokuyor hala!

Daha soğumadı yüreklerimizdeki öfke

Çünkü iğrenç bir histeri ile analarımızı coplayan gözü dönmüşlerin duydukları hazza tanıklık etmek midemizi bulandırıyor hâlâ.

Biz kazandık!

Bizi karanlık kör kuyulara atmak isteyenlere okkalı bir tokat oldu öfkemiz!

Sizin karşınızda Diyarbakır zindanında birbirine tecavüz etmeye zorladığınız o insanlar yok artık!
Sizin karşınızda insaniyetten nasiplenmemiş bir rütbelinin devletin demirbaşı olan bir kaşıkla bok yedirmeye çalıştığı o insanlar yok artık!

Sizin karşınızda köy meydanlarında çocuklarının ve eşinin gözleri önünde çırılçıplak soyulup  alçakça aşağılanarak dövülen insanlar yok!

Bizi karanlık kör kuyulara atmak isteyenlerin hevesini kursağında bıraktık!

Kawa’nın yaktığı ateş orada öyle yanıyorken, ışığı hapsetmeye kimsenin gücü yetmez!
Öfkemizi sınayanlar, cinnetimizden cennet ummanlar yıllardır bizlerin yaşamak zorunda bırakıldığı cehennemi soludular 3 gün boyunca!
Bombalarıyla coplarıyla kurşunlarıyla panzerleri ve bilumum teknik teçhizatla saldırdılar. Bu hakkaniyetsizliğe boyun eğmektense bedenlerini siper etti adı yasak ülkenin çocukları!

Panzerlerin ve tanklarının, karşısına bu coğrafyanın ve Ortadoğu’nun  en büyük işçi sınıfı partisi benim dercesine iş makineleriyle dikildi özgürlük hareketinin neferleri!

Bize güçleri yetmedi!
Biz kazandık!
Rüzgârdan medet umanlar, onu yanına almak isteyenler, bu kez bir borana çarptılar!

Rüzgâr ekenlerin hasadı fırtına oldu bu defa!
Öyle bir fırtına ki bu her anı eşsiz bir deneyim zenginliği ile dolu olan üç günlük bir öğretidir!
Sokak nasıl kullanılır, diplomasi nasıl yapılır, internetten eylem nasıl örgütlenir, hak nasıl elde edilir ve hepsinden öte zalim nasıl  diz çöktürülür. Hepsi bu üç günün içeresinde ve öğrenmek isteyen için saklı değil öylece duruyor orta yerde!
Bu üç gün bundan sonra politik faaliyetimizde sıkça dönüp bakacağımız bir referans noktasıdır!

Biz kazandık!

Ama daha yolumuz uzun!
Şimdi sevgilisi için başladığı dağı, susuzluktan kırılan halkı için delen Ferhat’ın azmi ile sarılacağız görevlerimize!

Şimdi hiç ikirciksiz tek bir amaya bile yaşam hakkı tanımadan bitimsiz bir coşku ile koşuşturacağız her yere!

Türkiyeli Sosyalistler olarak özelde Ertuğrul Kürkçü, Levent Tüzel  ve Sırrı Süreyya Önder’i genelde ise bütün adaylarımızı parlamentoya göndermek özgürlüğe sevdalı olan o yiğit kavime vefa borcumuzdur!

Şimdi hiç ikirciksiz…Çünkü şimdi bir kişi eksiğiz!

İbrahim yok artık!

İbrahim'in yokluğunu aratmamak için her birimiz en az iki kişilik çalışacağız!
Yıllar sonra yeniden siyaset gözetmeksizin yoldaşlaştık!

Biz kazandık yoldaşlar!
Bu yüzyılda traji komik bir biçimde temsil hakkımızı kazandık! Şimdi o hakkı temsille taçlandırmak boynumuzun borcu!
Ayağa kalkıyoruz, seçime girebilmeleri uğruna kavga verdiklerimizi parlamentoya göndermek için.
13 Haziran'a kadar hepimize oturmak haram!
İsmail Edre