Oturmuşum da yazıya, yazı oturmamış daha kafamda… Yazmayı sevenler bilir, yazmak denilen şey aslında iddia edildiği gibi yetenek gerektiren bir iş değildir. Yazmak gün içersinde düşündüklerini, yaptığın sohbetleri, izlediğin haberi, tanık olduğun herhangi bir gelişmeyi kendi süzgecinden geçirip  kendinden bir şeyler katarak paylaşmaktır insanlarla…

Oturmuşum da yazıya, daha olgunlaşmamış gün içersinde düşündüklerim. Sahi ne düşündüm bugün? Yemek pişirdim çokça… Zeytinyağlı barbunya, yer elması, patlıcan salatası… Uzayıp gidiyor liste… 2009’un son günü bugün, yeni yıla yoldaşlarımla birlikte gireceğim… Rakı içeceğiz ve illaki derin bir muhabbet. Ucu muhakkak bir yere değen cümleler… Sevmiyoruz ucu bir yere değmeyen cümleleri… Hamdolsun bu sene eksiltmedik sevgimizi ama yetmemeli bu. Çünkü üstüne koyamadığın her şey eksilmese de deforme oluyor illaki…
Öğretti mi 2009. Çok öğretti hem de. Ciğeri 5 para etmez ile ciğerini orta yere koyarak paylaşanın farkını çok ama çok çıplak öğrendim bu sene.
Bu sene dün doğru bildiğini bugün inkâr edebilecek kadar kendisine yabancılaşmış, gerçekle yalanı birbirine katmış bir sürü insanı çıkardım hayatımdan.
Giderken terk edilen olmayı öğrendim.
Mungan diyor ya “kimdi giden kimdi kalan / aslında giden değil / kalandır terk eden / giden de bu yüzden gitmiştir zaten” o hesap bizimkide.
Eksilmedim ama… Eksilmek duygusu esriklikten ileri gelir çünkü… Ne mutlu bana ki alışkanlıklar merkezinde değil yaşamımda. Alışkanlığım yüzümden katlandığım kimse de yok hayatımda. İnsan gidenin yerine hayatına illa ki birilerini katabiliyor…
Şaşkınlık duyduğum pek bişi olmadı desem yalan olur. Şaşkınlığım baki değil neyse ki… Beşer şaşar insan… bu sene daha çok şaşanı görüp şaşırmak düşmüştü bana…
Geçti mi?
Geçti…
Delerde geçer sanmıştım ama güverte hala sağlam.
Daha kaç fırtına göreceğim bilmem lakin bu sene de batmadıysa bu gemi batmaz bir daha.
Açık denizlerde gözlerim, kirletilmemiş bir toprak parçası aramaya devam etmekteyim. Üzerinde sınırların milliyetlerin ve sınıfların olmadığı…
İsterim ki 2010 milat olsun.
Bitsin artık bu savaş, Bin yıllardır bir arada yaşayan iki kardeş kavim, kardeşlikten başlayarak reddetsin bütün tahakkümleri… Halkların arkadaşlığını söylesin 2010…
Umut ve sevgi getirsin,
Barışlara ve kardeşliğe vesile olsun...
Oturmuşum da yazıya, yazı daha oturmamış kafamda…
2010 da her sözcüğüm yerli yerine otursun.